جان ترنوس کیست و چطور به مدیریت عامل اپل رسیده است؟

امروز در کارما آی تی به سراغ مدیرعامل جدید اپل خواهیم رفت.

اپل رسماً تأیید کرده که تیم کوک پس از پانزده سال، از سمت مدیرعاملی این شرکت کنار می‌رود و از اول سپتامبر 2026، جان ترنوس سکان بزرگ‌ترین شرکت فناوری جهان را در دست خواهد گرفت. همین یک جمله برای آنکه بفهمیم اپل وارد یکی از مهم‌ترین مقاطع تاریخ خود شده کافی است. زیرا این جابه‌جایی، تنها تعویض یک مدیرعامل نیست؛ بلکه تغییر مسیری است که اپل در پانزده سال گذشته بر اساس آن حرکت می‌کرد. اما جان ترنوس کیست و چطور به این جایگاه در بزرگترین شرکت دنیا رسیده است؟

از تیم کوک به ترنوس؛ تفاوت 180 درجه‌ای دو نگاه در اپل

تیم کوک، مدیری که پس از استیو جابز هدایت اپل را بر عهده گرفت، طی یک دهه و نیم این شرکت را به ارزشمندترین برند فناوری جهان تبدیل کرد. او معمار اپلِ مدرن بود؛ شرکتی که با تکیه بر زنجیره تأمین بی‌نقص، فروش عظیم آیفون و گسترش سرویس‌ها، به ماشین پول‌سازی کم‌نظیری تبدیل شد.
اما جان ترنوس، مردی که از پاییز امسال جای او را می‌گیرد، از دنیایی کاملاً متفاوت می‌آید. او نه یک مدیر مالی است، نه متخصص عملیات و نه چهره‌ای که شهرتش را مدیون موفقیت‌های تجاری باشد. ترنوس در تمام این سال‌ها، یکی از مهم‌ترین مهندسان اپل بوده؛ فردی که پشت توسعه آیفون، آیپد، مک و حتی پروژه تراشه‌های اختصاصی Apple Silicon حضور داشته است.
به زبان ساده، اپل حالا مدیری را کنار می‌گذارد که شرکت را با منطق تجارت و بهره‌وری اداره می‌کرد و آن را به دست کسی می‌سپارد که از دل تیم مهندسی سخت‌افزار بیرون آمده است.

تفاوت تیم کوک و جان ترنوس، بسیار مهم‌تر از آن چیزی است که بتواند فقط یک جابجایی مدیریتی نامیده شود.
اپل در سال‌های مدیریت تیم کوک، بیش از هر زمان دیگری پول درمی‌آورد. در دوران زعامت کوک، آیفون به بزرگ‌ترین ماشین درآمدزایی تاریخ صنعت فناوری تبدیل شد، سرویس‌های اپل رشد کردند، زنجیره تأمین این شرکت به الگویی برای کل جهان بدل شد و سهام این سیب‌گاز زده رکوردهای تازه‌ای ثبت کرد. اما در سوی دیگر، بسیاری از کاربران و تحلیلگران به تدریج این پرسش را مطرح کردند که آیا اپل هنوز همان شرکتی است که می‌تواند جهان فناوری را غافلگیر کند؟

در سال‌های اخیر، نشانه‌های این تردید بیشتر از همیشه دیده شد؛ پروژه خودروی اپل هرگز به مقصد نرسید، هدست Vision Pro با وجود جاه‌طلبی فراوان، نتوانست به یک محصول جریان‌ساز تبدیل شود و در رقابت تازه هوش مصنوعی نیز اپل، برخلاف گذشته، دیگر رهبر بازار نبود. برای نخستین بار پس از سال‌ها، این شرکت بیشتر شبیه سازمانی بود که از موفقیت‌های گذشته خود محافظت می‌کند، نه شرکتی که آینده را تعریف می‌کند.
شاید دقیقاً به همین دلیل است که اپل برای دوره بعدی خود، به سراغ مدیری رفته که نه از واحد مالی آمده، نه از دل زنجیره تأمین و نه از بخش سرویس‌ها؛ بلکه از قلب تیم مهندسی سخت‌افزار بیرون آمده است.
اپل می‌خواهد به جای یک بیزینس‌من، یک مهندس خلاق را در جایگاه مدیریتی خود داشته باشد.
جان ترنوس، مردی که حالا قرار است مدیرعامل بعدی اپل باشد، بیش از دو دهه از عمرش را صرف ساختن محصولاتی کرده که میلیون‌ها نفر هر روز از آن‌ها استفاده می‌کنند. او در پشت توسعه نسل‌های مختلف آیفون، آیپد، مک و تراشه‌های اختصاصی اپل حضور داشته و برخلاف تیم کوک، بیش از آنکه یک مدیر کسب‌وکار باشد، یک مهندس است.
به همین خاطر، انتخاب او را نمی‌توان صرفاً پایان دوران تیم کوک دانست. این تصمیم شاید در واقع نشانه‌ای باشد از اینکه اپل به این نتیجه رسیده که برای عبور از دوره‌ای که آیفون دیگر به‌تنهایی کافی نیست، دوباره باید توسط کسی هدایت شود که بیش از فروش، به خود محصول فکر می‌کند.

سؤال اصلی حالا این است که جان ترنوس کیست و اپلِ تحت مدیریت او، چه تفاوتی با اپلِ تیم کوک خواهد داشت؟

جان ترنوس کیست؟

جان ترنوس (با نام کامل John Patrick Ternus)، متولد ماه مه 1975 در ایالات متحده است و هنگام رسیدن به صندلی مدیرعاملی اپل، 51 ساله خواهد بود. او از آن دسته مدیرانی نیست که شهرت خود را از حضور مداوم در رسانه‌ها یا سخنرانی‌های پرزرق‌وبرق به دست آورده باشند؛ برعکس، بیشتر مسیر حرفه‌ای او در پشت درهای بسته آزمایشگاه‌ها و تیم‌های طراحی اپل گذشته است.

ترنوس در سال 1997 از دانشگاه پنسیلوانیا، یکی از معتبرترین دانشگاه‌های آمریکا، مدرک کارشناسی مهندسی مکانیک دریافت کرد. جالب اینکه پروژه پایان‌نامه او، ساخت یک بازوی مکانیکی برای کمک به افراد مبتلا به ضایعه نخاعی بود؛ بازویی که می‌توانست تنها با حرکت سر کنترل شود. حتی در همان سال‌ها هم نگاه او بیشتر به حل مسئله از مسیر مهندسی و ساخت ابزار بوده است تا مدیریت و تجارت.
اطلاعات منتشر شده در رزومه ترنوس نشان می‌دهد که او پیش از ورود به اپل، به عنوان مهندس مکانیک در شرکتی به نام Virtual Research Systems کار می‌کرده است. لازم است اضافه کنیم که این شرکت در دهه 1990 روی هدست‌های واقعیت مجازی فعالیت داشته و حالا این بخش از سابقه ترنوس امروز، با توجه به ورود اپل به حوزه‌هایی مثل Vision Pro و واقعیت ترکیبی، معنای جالب‌تری پیدا می‌کند.
جان ترنوس در سال 2001، زمانی که اپل هنوز فاصله زیادی با شرکت امروزی داشت، به تیم طراحی محصول این شرکت پیوست. نخستین پروژه‌ای که روی آن کار کرد، نمایشگر Apple Cinema Display بود؛ اما خیلی زود به یکی از چهره‌های کلیدی بخش سخت‌افزار تبدیل شد.

مسیر پیشرفت ترنوس در اپل تقریباً بدون وقفه بوده است:

سال 2001: ورود به تیم طراحی محصول اپل
سال 2013: انتصاب به عنوان معاون مهندسی سخت‌افزار زیر نظر دن ریچیو
سال 2020: مسئولیت مدیریت تیم سخت‌افزار آیفون
سال 2021: ارتقا به سمت معاون ارشد مدیریت مهندسی سخت‌افزار و جانشینی دن ریچیو
سال 2022: اضافه شدن مسئولیت سخت‌افزار اپل به مسئولیت‌های قبلی
سال 2026: انتخاب به عنوان مدیرعامل جدید اپل

اگر اسناد مدیریت نیروی انسانی تیم اپل را دنبال کنیم باید بگوییم که از سال 2021 به بعد، ترنوس عملاً بالاترین مقام بخش سخت‌افزار شرکت بوده و تقریباً همه تیم‌هایی که روی آیفون، آیپد، مک، اپل واچ، ایرپادز و حتی Vision Pro کار می‌کنند، زیر نظر او فعالیت داشتند.
همانطور که در مقدمه این مقاله عنوان شد، ترنوس برخلاف بسیاری از مدیران ارشد اپل، نه از بخش بازاریابی آمده، نه از حوزه مالی و نه حتی از تیم نرم‌افزار. تمام هویت حرفه‌ای جان ترنوس حول یک محور شکل گرفته است: مهندسی سخت‌افزار.
جالب است بدانید که در مورد خانواده و پیشینه شخصی جان ترنوس اطلاعات بسیار محدودی در دسترس است. ترنوس از معدود مدیران ارشد اپل است که عمداً زندگی خصوصی خود را از رسانه‌ها دور نگه داشته و تا امروز، هیچ اطلاعات معتبری درباره نام، شغل یا پیشینه پدر و مادرش منتشر نشده است. همچنین هیچ گزارشی وجود ندارد که نشان دهد اعضای خانواده یا بستگان او در صنعت فناوری، اپل یا شرکت‌های مشابه فعالیت داشته‌اند.
حتی درباره وضعیت تأهل یا داشتن فرزند نیز اطلاعات رسمی و قابل اتکایی وجود ندارد. این موضوع تا حد زیادی با شخصیت حرفه‌ای ترنوس همخوانی دارد؛ مدیری که تقریباً تمام آنچه از او می‌دانیم، به کارنامه‌اش در اپل و پروژه‌هایی مربوط می‌شود که در پشت آن‌ها حضور داشته است.
شاید به همین دلیل است که بسیاری در داخل اپل، او را نزدیک‌ترین گزینه به مدیران نسل قدیم این شرکت می‌دانند؛ مدیرانی که پیش از هر چیز، محصول را می‌شناختند، در جزئیات فنی آن دخالت می‌کردند و تصمیم‌هایشان را نه بر اساس نمودارهای مالی، بلکه بر اساس اینکه «چه چیزی می‌تواند محصول بهتری بسازد» می‌گرفتند.

چرا اپل جان ترنوس را انتخاب کرد؟

در نگاه اول، انتخاب جان ترنوس شاید تصمیمی طبیعی به نظر برسد. او سال‌هاست در بالاترین سطح اپل حضور دارد، تقریباً همه محصولات اصلی این شرکت را از نزدیک می‌شناسد و از مدت‌ها قبل، یکی از گزینه‌های جدی جانشینی تیم کوک محسوب می‌شد. اما اگر کمی عمیق‌تر نگاه کنیم، انتخاب او بیش از آنکه نتیجه یک ارتقای معمول مدیریتی باشد، شبیه پیامی است که اپل می‌خواهد درباره آینده خود بدهد.
اپل امروز دیگر در موقعیتی نیست که پانزده سال پیش، هنگام تحویل گرفتن شرکت توسط تیم کوک قرار داشت. آن زمان، مهم‌ترین چالش اپل این بود که چگونه موفقیت آیفون و میراث استیو جابز را حفظ کند. اما حالا مسئله کاملاً فرق کرده است؛ اپل باید ثابت کند هنوز می‌تواند آینده را بسازد.
در چند سال گذشته، نشانه‌های روشنی دیده شد که مدل مدیریتی دوران تیم کوک، هرچند برای رشد مالی فوق‌العاده موفق بوده، دیگر به‌تنهایی برای دوره جدید کافی نیست. پروژه خودروی اپل پس از حدود یک دهه توسعه، بدون آنکه به محصول نهایی برسد کنار گذاشته شد. Vision Pro نتوانست آن موجی را ایجاد کند که روزگاری آیفون، آیپد یا حتی اپل واچ به راه انداخته بودند. در حوزه هوش مصنوعی نیز اپل ناگهان خود را پشت سر شرکت‌هایی مثل OpenAI، گوگل و مایکروسافت دید؛ وضعیتی که برای شرکتی با ادعای رهبری بازار، کم‌سابقه و حتی نگران‌کننده بود.

در چنین شرایطی، اپل می‌توانست دوباره به سراغ مدیری برود که تخصصش تجارت، عملیات یا مدیریت مالی باشد. اما این بار، انتخاب شرکت دقیقاً در جهت عکس بود. هیئت‌مدیره اپل، هدایت آینده شرکت را به کسی سپرد که مهم‌ترین مزیتش، شناخت عمیق از محصول و توانایی ساختن آن است.
ترنوس برای اپل فقط یک مدیر ارشد نیست؛ او کسی است که در دو دهه گذشته تقریباً در تمام پروژه‌های مهم سخت‌افزاری شرکت حضور داشته است. از بازطراحی مک و مهاجرت تاریخی آن به Apple Silicon گرفته تا توسعه آیفون، آیپد، اپل واچ و Vision Pro. او بهتر از هر مدیر دیگری در اپل می‌داند که این شرکت چگونه محصول می‌سازد، چه چیزی درون تیم‌هایش کار می‌کند و بزرگ‌ترین ضعف‌های امروز اپل دقیقاً کجاست.
اما شاید مهم‌ترین دلیل انتخاب او، این باشد که اپل به دنبال ساختن «محصول بعدی» است؛ محصولی که بتواند همان نقشی را برای دهه آینده بازی کند که آیفون در بیست سال گذشته داشت.

دوران تیم کوک، عصر استخراج حداکثری از موفقیت آیفون بود. او اپل را به شرکتی تبدیل کرد که می‌توانست از یک محصول موفق، سال‌ها درآمد و رشد بی‌سابقه بسازد. اما جان ترنوس به خاطر چیزی کاملاً متفاوت انتخاب شده است: اینکه شاید بتواند محصول بزرگ بعدی اپل را پیدا کند.
به همین دلیل، انتخاب او را نباید فقط تغییر یک نام روی درِ اتاق مدیرعامل دانست. این تصمیم، در واقع اعترافی غیرمستقیم از سوی اپل است؛ اینکه دوران اداره شرکت صرفاً بر پایه بهینه‌سازی و بهره‌وری رو به پایان رسیده و حالا دوباره زمان آن رسیده که یک مهندس، مسیر آینده اپل را تعیین کند.

ردپای جان ترنوس در مهم‌ترین محصولات اپل

اگر بخواهیم بفهمیم چرا جان ترنوس توانست پله‌پله تا بالاترین جایگاه اپل بالا بیاید، باید به محصولاتی نگاه کنیم که نام او در پشت آن‌ها دیده می‌شود. در اپل، مدیرانِ صرفاً با سابقه طولانی، ارتقا پیدا نمی‌کنند؛ آن‌ها باید نشان دهند می‌توانند پروژه‌هایی را جلو ببرند که سرنوشت شرکت به آن‌ها گره خورده است. ترنوس دقیقاً همین کار را انجام داده و لیاقت خود را ثابت کرده است.
نخستین جهش بزرگ او، به سال‌هایی برمی‌گردد که مسئولیت خانواده مک به او سپرده شد. در آن زمان، مک دیگر جایگاه گذشته را نداشت و بسیاری معتقد بودند اپل تمرکز خود را تقریباً به‌طور کامل روی آیفون گذاشته است. اما ترنوس یکی از مدیرانی بود که روی بازگشت مک به مرکز توجه پافشاری کرد.

اوج این ماجرا در سال 2020 اتفاق افتاد؛ زمانی که اپل تصمیم گرفت یکی از بزرگ‌ترین و پرریسک‌ترین تغییرات تاریخ خود را انجام دهد: کنار گذاشتن پردازنده‌های اینتل و مهاجرت مک به تراشه‌های اختصاصی Apple Silicon.
این تصمیم می‌توانست به یک شکست بزرگ تبدیل شود. اپل باید سال‌ها نرم‌افزار، اکوسیستم و عادت کاربران را تغییر می‌داد؛ آن هم در شرایطی که حتی بسیاری از تحلیلگران نسبت به موفقیت آن تردید داشتند. اما تیم تحت هدایت ترنوس، این پروژه را به یکی از موفق‌ترین گذارهای تاریخ صنعت کامپیوتر تبدیل کرد.
مک‌بوک‌های مجهز به تراشه M1 نه‌تنها سریع‌تر شدند، بلکه مصرف انرژی کمتر، عمر باتری بیشتر و عملکردی ارائه دادند که حتی رقبای مبتنی بر اینتل و AMD را غافلگیر کرد. از نگاه بسیاری در داخل اپل، همین پروژه بود که برای نخستین بار نشان داد ترنوس فقط یک مدیر فنی نیست؛ او می‌تواند پروژه‌ای فوق‌العاده پیچیده را در مقیاس کل شرکت، بدون بحران و با نتیجه‌ای موفق به سرانجام برساند.

گذار از x86 به ARM تنها دستاورد ترنوس نبود

در سال 2020، مسئولیت مستقیم سخت‌افزار آیفون به ترنوس سپرده شد؛ یعنی مهم‌ترین محصول و اصلی‌ترین منبع درآمد اپل. این تصمیم به خودی خود نشان می‌داد که اپل تا چه اندازه به او اعتماد دارد. در سال‌های بعد، او بر توسعه نسل‌های جدید آیفون، از جمله مدل‌هایی که برای نخستین بار به قابلیت‌هایی مثل Dynamic Island، دوربین‌های پریسکوپی و طراحی‌های تازه مجهز شدند، نظارت داشت.

ترنوس همچنین یکی از مدیرانی بود که پروژه آیپد پرو و ورود آن به دنیای تراشه‌های سری M را پیش برد؛ تصمیمی که باعث شد آیپد از یک تبلت ساده، به محصولی نزدیک‌تر به لپ‌تاپ تبدیل شود. او در توسعه اپل واچ و ایرپادز نیز نقش داشت و از سال 2022، مسئولیت مستقیم بخش سخت‌افزار اپل واچ را هم بر عهده گرفت.
اما شاید جالب‌ترین بخش کارنامه او به پروژه‌ای مربوط باشد که هنوز هم درباره موفقیت یا شکستش اختلاف نظر وجود دارد: Vision Pro.
در حالی که بسیاری از مدیران اپل ترجیح می‌دادند از چنین پروژه پرریسکی فاصله بگیرند، ترنوس از نزدیک در توسعه هدست واقعیت ترکیبی اپل حضور داشت. حتی اگر Vision Pro هنوز به محصولی فراگیر تبدیل نشده باشد، تجربه هدایت چنین پروژه‌ای نشان می‌دهد او با محصولاتی سروکار داشته که قرار بوده آینده اپل را بسازند، نه فقط فروش سال آینده شرکت را.
در واقع، اگر بخواهیم مسیر رشد جان ترنوس در اپل را در یک جمله خلاصه کنیم، باید گفت او هر بار مسئولیت پروژه‌ای را بر عهده گرفت که ریسک بالایی داشت، اما در نهایت توانست آن را به نقطه‌ای برساند که مدیران اپل، پروژه بزرگ‌تر بعدی را هم به او بسپارند. از مک و Apple Silicon گرفته تا آیفون و Vision Pro، تقریباً تمام پله‌هایی که او را به صندلی مدیرعاملی رساندند، از دل مهم‌ترین و دشوارترین پروژه‌های اپل ساخته شده‌اند.

اپلِ جان ترنوس چه فرقی با اپلِ تیم کوک خواهد داشت؟

برای فهمیدن این تفاوت، شاید بهترین راه این باشد که اپلِ دوران تیم کوک را به یک قطار فوق‌العاده دقیق و منظم تشبیه کنیم؛ قطاری که تقریباً هیچ‌وقت از ریل خارج نشد، همیشه سر وقت رسید و هر سال بار بیشتری حمل کرد. کوک استاد ساختن چنین سیستمی بود. او اپل را به شرکتی تبدیل کرد که حتی در بدترین بحران‌های جهان، از کمبود تراشه گرفته تا همه‌گیری کرونا، باز هم می‌توانست میلیون‌ها آیفون و مک را به موقع به بازار برساند.

اما مشکل اینجاست که قطار، هرچقدر هم دقیق و سریع باشد، فقط روی ریل‌های از قبل ساخته‌شده حرکت می‌کند.
در سال‌های اخیر، این شرکت بیشتر شبیه غولی بوده که با تکیه بر موفقیت‌های گذشته زندگی می‌کند؛ هر سال آیفونی کمی بهتر، مک‌بوکی کمی سریع‌تر و ساعتی کمی کامل‌تر. همه چیز بی‌نقص بود، جز همان چیزی که زمانی اپل را از بقیه جدا می‌کرد: توانایی غافلگیر کردن دنیا!
جان ترنوس اما از جنس دیگری است. اگر تیم کوک معمار کارخانه عظیم اپل بود، ترنوس بیشتر به مهندسی شباهت دارد که هنوز با آچار و نقشه، در طبقه پایین ساختمان قدم می‌زند و از نزدیک می‌بیند هر پیچ و هر مدار دقیقاً چطور کار می‌کند.
این تفاوت را می‌توان حتی در محصولاتی دید که زیر نظر آن‌ها شکل گرفتند. دوران کوک، عصر تکامل بود؛ اپل در این سال‌ها یاد گرفت چگونه از آیفون، سرویسی میلیارد دلاری و از اکوسیستم خود، دیواری نفوذناپذیر بسازد. اما ترنوس بیشتر در پروژه‌هایی رشد کرد که شبیه قمار بودند؛ مهاجرت مک به Apple Silicon، ساخت Vision Pro یا تلاش برای تبدیل آیپد به چیزی میان لپ‌تاپ و تبلت.

اگر ترنوسی که مدیرعامل اپل شود با ترنوسی که تا به حال می‌شناختیم فرق  نکند، می‌توان گفت که او صرفاً نخواهد پرسید، «این محصول چقدر می‌فروشد؟»؛ سؤال محبوب او احتمالاً بیشتر شبیه این است: «چرا هنوز کسی این محصول را نساخته؟»
شاید به همین دلیل باشد که بسیاری از کارکنان قدیمی اپل، حضور ترنوس را یادآور روزهایی می‌دانند که استیو جابز هنوز در شرکت حضور داشت؛ روزهایی که جلسات اپل بیشتر شبیه اتاق طراحی بود تا سالن کنفرانس مالی. جایی که بحث اصلی نه روی نمودار فروش، بلکه روی این بود که آیا لبه دستگاه باید یک میلی‌متر باریک‌تر شود یا نه، آیا کاربر واقعاً به این ویژگی نیاز دارد و آیا می‌شود کاری کرد که فناوری، کمی بیشتر شبیه جادو به نظر برسد.
البته این به آن معنا نیست که با آمدن ترنوس، اپل ناگهان به نسخه‌ای تازه از دوران جابز تبدیل می‌شود. اپل امروز شرکتی بسیار بزرگ‌تر، محتاط‌تر و پیچیده‌تر از آن است که با یک تغییر یک مدیر رده بالا، یک‌شبه تغییر کند. اما انتخاب او، دست‌کم یک پیام روشن دارد: اپل احساس کرده که برای دهه بعد، دیگر فقط به مدیری نیاز ندارد که ماشین فعلی را روان نگه دارد؛ این شرکت به کسی نیاز دارد که جرئت پیچیدن فرمان به سمت جاده‌ای را داشته باشد که هنوز ساخته نشده است.

اولین نبرد واقعی ترنوس؛ پیدا کردن «اپلِ بعد از آیفون»

جان ترنوس، درست در لحظه‌ای سکان اپل را به دست می‌گیرد که بزرگ‌ترین محصول تاریخ این شرکت، کم‌کم شبیه یک امپراتوری سالخورده شده است؛ هنوز ثروتمند، هنوز قدرتمند، اما دیگر نه آن پدیده‌ای که هر بار ورودش، زمین بازی را عوض می‌کرد.
آیفون هنوز قلب تپنده اپل است. هنوز میلیاردها دلار درآمد می‌سازد و هنوز برای میلیون‌ها نفر، مهم‌ترین وسیله دیجیتال زندگی روزمره است. اما حقیقتی وجود دارد که در راهروهای کوپرتینو، همه آن را می‌دانند ولی کمتر کسی با صدای بلند درباره‌اش حرف می‌زند: آیفون نمی‌تواند تا ابد موتور اصلی رشد اپل باقی بماند.

مشکل فقط این نیست که بازار گوشی‌های هوشمند بالغ شده یا نوآوری‌ها دیگر مثل گذشته هیجان‌انگیز نیستند. مسئله عمیق‌تر از این‌هاست. اپل شرکتی شده که تقریباً تمام جهانِ دیجیتال کاربرانش را در اختیار دارد؛ از تلفن و لپ‌تاپ گرفته تا ساعت، هدفون، سرویس‌های ابری و پرداخت. حالا برای رشد بیشتر، دیگر اضافه کردن یک دوربین بهتر یا چند ساعت شارژدهی بیشتر کافی نیست. اپل به محصولی نیاز دارد که یک اتاق تازه به این خانه اضافه کند.
برای سال‌ها، مدیران اپل فکر می‌کردند آن اتاق تازه، خودرو خواهد بود. پروژه Titan قرار بود اپل را وارد صنعتی کند که حتی از بازار موبایل هم بزرگ‌تر است. اما این پروژه، پس از بیش از یک دهه هزینه و آزمون و خطا، در سکوت کنار گذاشته شد؛ مثل کشتی عظیمی که سال‌ها در بندر ساخته شد اما هرگز به آب نرسید.
بعد از خودروی افسانه‌ای اپل، نوبت به Vision Pro رسید؛ محصولی که شاید جاه‌طلبانه‌ترین سخت‌افزار اپل بعد از آیفون باشد. هدستی که قرار بود در را به دنیای واقعیت ترکیبی باز کند و نشان دهد نسل بعدی کامپیوترها، دیگر درون یک صفحه مستطیلی خلاصه نمی‌شوند.

اما Vision Pro، دست‌کم فعلاً، بیشتر شبیه پنجره‌ای به آینده است تا خودِ آینده. همه می‌توانند آن سوی شیشه را ببینند، اما هنوز کمتر کسی حاضر است هر روز از آن عبور کند. قیمت بالا، کاربری محدود و نبود یک دلیل قانع‌کننده برای استفاده روزمره، باعث شده این محصول بیشتر تحسین شود تا واقعاً به بخشی از زندگی مردم تبدیل شود.
«محصول بعدی»؛ همان نقطه‌ای است که مأموریت واقعی ترنوس آغاز می‌شود.
ترنوس باید چیزی را پیدا کند که در اپل، سال‌هاست همه به دنبال آن هستند اما هنوز کسی نام دقیقی برایش ندارد. پس علی‌الحساب ما هم فقط اسمش را می‌گذاریم «محصول بعدی».
شاید آن محصول، نسل تازه‌ای از دستگاه‌های پوشیدنی باشد؛ چیزی میان عینک هوشمند و دستیار شخصی که هوش مصنوعی را از داخل گوشی بیرون بیاورد و روبه‌روی چشم کاربر قرار دهد. شاید خانه هوشمند باشد؛ جایی که اپل هنوز، با وجود HomePod و Apple TV، هیچ‌وقت نتوانسته آن را واقعاً فتح کند. شاید هم دستگاهی باشد که امروز حتی نمی‌توانیم شکلش را تصور کنیم؛ همان‌طور که در سال 2006، کمتر کسی می‌توانست حدس بزند یک تلفن بدون کیبورد، قرار است دنیا را تغییر دهد.
اما هرچه باشد، احتمالاً از دل همان ذهنیتی بیرون می‌آید که جان ترنوس را تا اینجا رسانده است؛ ذهنیتی که به جای تعمیر دیوارهای قدیمی، بیشتر دوست دارد در جایی دورتر، ساختمانی تازه بسازد.
اگر تیم کوک، بهترین مدیر برای حفاظت از امپراتوری آیفون بود، ترنوس باید ثابت کند می‌تواند سرزمین بعدی اپل را کشف کند. و این، بسیار دشوارتر از اداره کردن چیزی است که از قبل وجود دارد. فراموش نکنید که اپل اکنون شرکتی با ارزشی بیش از 4 تریلیون دلار است و رشد دادن چنین شرکتی بسیار دشوارتر از گذشته است.

جمع‌بندی

جان ترنوس کسی است که از شهریور ماه 1405 سکان مدیریت اپل را در دست می‌گیرد. مهندس مکانیکی که شاید در دوران کارشناسی و پروژه خلاقانه‌ای که برای کمک به معلولان ساخته بود هیچ‌گاه تصور نمی‌کرد مدیرعامل بزرگترین شرکت فناوری دنیا شود.
پس از تیم کوک که یک بیزینس‌من واقعی بود و دوران پر از خلاقیت استیو جابز فقید را به دورانی پر از پول برای اپل تبدیل کرد، تغییر سبک کار شرکت از تمرکز روی شیب نمودارهای مالی به سمت ایده‌های خلاقانه و بدیع، چیزی است که توسط هیئت مدیره اپل احساس شده است. حالا جان ترنوس که طی 25 سال حضور در اپل نشان داده می‌تواند بهترین فرد برای این ایده باشد، رهبری شرکت را به دست خواهد گرفت.
اما این سوال همچنان مطرح است که با وجود شخصیتی که از ترنوس سراغ داریم می‌توان پروژه اپل 3.0 را پس از نسخه اول بسیار خلاق با جابز و نسخه دوم بسیار هوشمند در تسخیر بازارها با تیم کوک، استارت زد؟ طبق معمول، بهترین قاضی و پاسخگوی این سوال، زمان و تصمیماتی است که ترنوس و تیم تحت مدیریت آن طی سال‌های آینده خواهند گرفت.